<p>W <em>Marka 12:31</em> <em>Jezus</em> naucza, że ​​drugim najważniejszym przykazaniem jest <em>miłowanie bliźniego jak siebie samego</em>. Nauka ta stanowi naturalne rozwinięcie poprzedniego przykazania: <em>by miłować Boga całym sercem, całą mocą i całym umysłem</em>. Jezus wskazuje, że nie ma przykazań ważniejszych od tych dw&oacute;ch.</p>
<p>Po przeczytaniu tego wersetu wielu może zadać sobie naturalne pytanie: kto jest naszym bliźnim? Jezus odpowiedział na nie w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. W tej historii pewien człowiek zostaje napadnięty i raniony na drodze. Choć mijają go trzy osoby, tylko Samarytanin zatrzymuje się, by udzielić pomocy. Jezus pokazuje, że naszym bliźnim jest każdy człowiek w potrzebie &ndash; nawet ten, kto jest nam obcy lub należy do innej religii czy kultury.</p>
<p>Przykazanie miłości bliźniego ma fundamentalne znaczenie dla naszych relacji z innymi ludźmi. Wzywa nas ono, byśmy dostrzegali coś więcej niż tylko dzielące nas r&oacute;żnice i postrzegali wszystkich ludzi jako r&oacute;wnych wobec Boga. Praktykowanie miłości bliźniego przekłada się na wiele konkretnych działań w codziennym życiu: niesienie pomocy potrzebującym, okazywanie wsp&oacute;łczucia cierpiącym, przebaczanie tym, kt&oacute;rzy nas skrzywdzili, oraz przyjmowanie postawy służby wobec innych.</p>
<p>Miłość do samego siebie stanowi istotny element przykazania miłości bliźniego. Nie chodzi tu o egocentryzm, lecz o zdrowe poczucie własnej wartości jako człowieka i szacunek dla obrazu Boga, kt&oacute;ry w sobie nosimy. Jeśli nauczymy się kochać i szanować samych siebie, będziemy mogli okazywać tę samą miłość i szacunek innym.</p>